هر آنچه می خواهیم بنویسیم تو یکجا داری متون باز

سال ها ، ماه ها و یا روزها زمان صرف می کنیم تا پروژه هایی را بنویسیم هزاران ، صدها و یا یک نفر آن را نوشته قبلا و منتشر کرده است ولی من به این نتیجه رسیده ام که هر آنچه در ذهن ماست و هر آنچه به عنوان نوآوری و خلاقیت به آن فکر می کنیم قبلا توسط کسانی دیگر انجام شده است.  این که من یک طرح نوآورانه دارم و به ذهن کسی نرسیده است خیالی واهی است.

تنها چیزی که بسیار اهمیت دارد نظم بخشیدن به طرح نوآورانه ای است که در ذهن ما متولد شده است این نظام در قالب پروژه هایی که قبلاً انجام شده است می بایست صورت گیرد چنان که این طرح نوآورانه پس از گذشت زمان  مجدداً به همان پروژه ها خواهد رسید.

به نظرم امروز نوبت طراحی ریز افزار هاست،   ریز ابزار ها و یا تغییراتی در نرم افزار های متن باز می تواند هر کسب و کاری را متحول کند امروز کسب و کار ها مجبورند هزینه های فراوانی را برای تجهیز شدن به سامانه آی و نرم افزار های مورد نیاز شما به کار گیرند ولی نمی دانند با استفاده از راهکار های متن باز و رایگان و تنها ایجاد تغییرات جزئی در آن می توانند نه تنها صاحب  سامانه شوند بلکه از فرآیندهای رایگان آن استفاده نموده و با کمترین هزینه آن را به کار گیرند.

امروز می‌خواهم راهسون را تغییر داده و به پروژه ای که بیش از ۴ سال روی آن زمان گذاشتم به کتابخانه ام منتقل کرده و استفاده از راهکارهای متن باز را شروع کنم.

یک پچ پچ آهسته

«هر صدایی، حتی یک پچ‌پچ آهسته توسط دستگاه دریافت می‌شد؛ هر زمان در میدان دیدش بود هم دیده هم شنیده می‌شد. هیچ وقت نمی‌فهمید فعال است یا نه؛ می‌بیند یا نمی‌بیند؛ می‌شنود یا نمی‌شنود؛ چه وقت یا تحت چه سامانه‌ای توسط ناظران اندیشه بازرسی می‌شد، تنها حدس بود و گمان و عادت.»
آیا ممکن است آنچه در ذهن‌هاست در حال رصد شدن باشد؟ چگونه این امر امکان‌پذیر است؟ آیا ذهن ما می‌تواند محل امنی برای تصویرپردازی یا تفکر درباره مسائل محرمانه یا غیرمحرمانه، خواه شخصی خواه غیرشخصی باشد یا نه؟ یا اینکه چه ابزاری رصد اندیشه‌ها را امکان‌پذیر می‌کند؟
اینها از جمله پرسش‌ها و موضوعاتی است که نویسندگان و نظریه‌پردازان متعددی به آن پرداخته‌اند که چگونه می‌توان اطلاعات مختلفی از نحوه نگرش اعضای یک جامعه به مسائل به دست آورد یا اینکه هم‌اکنون چه جریان‌های فکری‌ای در یک جامعه فعال است و اعضای آن جامعه چگونه به مسائل فکر می‌کنند و تصمیم می‌گیرند.

در‌ واقع جزییات رفتاری نمایان و غیرنمایان در یک جامعه و نحوه نگرش افراد به مسائل گوناگون یکی از مهم‌ترین و ارزشمندترین هدف‌هایی است که در حال حاضر قدرت‌های جهان در پی دستیابی به آن هستند.آیا قدرت‌ها برای به دست آوردن این اطلاعات باید به زور متوسل شوند و همگان را موظف به استفاده از یکسری ابزارهای ارتباطی – نظارتی کنند؟ آیا می‌توانند کاری کنند مردم با اشتیاق و به خواست خود این اطلاعات را در اختیار آنان بگذارند؟زمانی که جرج اورول در حال نگارش کتاب معروف خود «۱۹۸۴» بود، وضعیت را این‌گونه به تصویر کشید که بازرسان حزب مرکزی داستانش به زور در حال جمع‌آوری اطلاعات و کنترل اعضا هستند. او شاید فکر نمی‌کرد زمانی فرا رسد که افراد جامعه با اشتیاق و فراغ بال، نگرش‌ها، مدل‌های فکری و مسائل مختلف زندگی خود را به قدرت‌ها تسلیم کنند.
قدرت‌های جهان با هزینه‌های هنگفت به دنبال ایجاد مدل‌هایی هستند که بتوانند بیشترین بهره‌وری را از داده‌های عمومی برای پایداری امنیت خود به کار بندند و نگرش‌ جوامع را به سوی ارتقای جایگاه خود در جهان هدایت کنند.
یکی از این پروژه‌های قدرتمند، جوامع مجازی هستند. این جوامع با جذابیت‌هایی که برای مخاطبان خود دارند اسباب «سرگرم شدن» اعضا را بدون هیچ محدودیتی در جوامع متفاوت فراهم می‌آورند.
تصور کنید در خانواده‌ای به وسعت میلیون‌ها نفر، بدون محدودیت‌ در سطح، جنس، سن، نسبت و غیره هستید و با یک اشاره می‌توانید با هر کس بخواهید ارتباط برقرار کنید و سپس برای ارتقای سطح خود می‌بایست مطالب بیشتری را به اشتراک بگذارید تا محدوده فعالیت خود را گسترش دهید و این اطلاعات چیزی نیست جز نحوه نگرش شما به موضوعات و وقایع پیرامون زندگی‌تان.
ناخودآگاه پس از مدتی شما بیشترین اطلاعات را درباره مدل زندگی خود در این جوامع مجازی قرار می‌دهید و دوستانی نیز پیدا می‌کنید و آنها را با خود همراه می‌کنید و اجتماعی جدید را آغاز می‌کنید. آنها نیز مطالبی برای ارتقای جایگاه خود به اشتراک می‌گذارند و این حرکت در تمام این جامعه مجازی تکرار می‌شود. در نتیجه به صورت ناخودآگاه سبک زندگی خود و گروهی از افراد را در این جوامع مجازی ثبت می‌کنید. این اطلاعات، وارد سامانه‌هایی می‌شوند که با محاسباتی ساده می‌توانند مدل رفتاری شما را تشخیص دهند و بفهمند چه شخصیتی دارید و سبک زندگی‌تان چگونه است.
این داده‌ها به شرکت‌های اطلاعاتی کمک می‌کند با آگاهی دقیق از وقایع «جامعه غیرمجازی هدف» جریان‌سازی‌های مناسب‌تری انجام دهند. در توضیح اهمیت این روند همین بس که دولت‌ها با اختصاص ردیف بودجه جداگانه، سازمان‌ها و مجموعه‌های عظیمی را به پیگیری این فعالیت‌ها می‌گمارند.
تصویب بودجه‌های گوناگون، کمک به شرکت‌های خصوصی و پروژه‌های مختلف مانند جوامع مجازی، سامانه‌های تسهیل‌کننده ارتباطات متنی، صوتی و تصویری یا سامانه‌های سرگرم‌کننده، «ترافیک داده‌» را به سمت کشورهای توسعه‌یافته سوق می‌دهد و رسیدن به دو هدف را برای دولت‌ها آسان‌تر می‌کند: ابتدا «اعمال نفوذ در جامعه جهانی و سلطه» و «دیگری ضبط و شنود ترافیک داده‌ها». که همین ترافیک، مجدداً وارد یکسری سامانه مجازی‌سازی می‌شود و مسائل و موارد مورد نظر دولت‌ها را تحلیل می‌کند.
دولت آمریکا با پشتیبانی از بزرگ‌ترین شرکت‌های پیشگام ارائه‌دهنده خدمات مجازی، دارای ضریب نفوذ ۶/۹۰ درصد در استفاده از فضای مجازی در کشور خود است. این کشور در جایگاه سوم، بعد از کره جنوبی و ژاپن قرار دارد. نکته اینجاست که ترافیک این دو کشور بیشتر به سوی سامانه‌های تحت اختیار ایالات متحده است. و این امر وابستگی این دو کشور و سایر کشورها به زیرساخت ایالات متحده را به رخ می‌کشد. از این رو ساخت و مدیریت این زیرساخت‌ها نیاز به برنامه‌ای هدفمند و بودجه‌های عظیمی از سوی دولت دارد.
کاخ سفید جهت مدیریت کلی فناوری اطلاعات دارای واحدی با عنوان «دفتر سیاستگذاری علوم و فناوری» است که زیر نظر مستقیم رئیس‌جمهور فعالیت می‌کند. این واحد متولی ایجاد «شورای ملی علوم و فناوری» است. یکی از فعالیت‌های این شورا مربوط به کمیته تکنولوژی است. کمیته تکنولوژی نیز بر فعالیت‌های زیرشاخه‌ای با عنوان «پروژه شبکه و تحقیق و توسعه فناوری اطلاعات» نظارت دارد (NITRD).
طی سال ۲۰۱۵ دولت برای NITRD بودجه‌ای بالغ بر ۵۷/۱۱۵۷ میلیون دلار تصویب کرده است. یکی از ردیف‌های اصلی این بودجه با ۴۹/۲۸۴ میلیون دلار مربوط به فعالیت‌های پژوهشی «تعامل انسان و رایانه و مدیریت اطلاعات» است.
پروژه تعامل انسان و رایانه و مدیریت اطلاعات ( Human Computer Interaction and Information Management (HCI&IM) ) در NITRD که درجه اهمیت بالایی برخوردار است، جهت پیاده‌سازی رفتارهای روباتیک بر مبنای تعاملات واقعی در جوامع مختلف هدفگذاری شده است.
هرچند این مدل بیشتر انسان‌محور است و به ضبط، ثبت و پژوهش رفتارهای انسانی می‌پردازد، هوش و رفتارهای سایر جانداران را نیز مورد بررسی قرار می‌دهد تا انطباق‌پذیری انسان با سایر جانداران نیز در نظر گرفته شود.
قسمت اصلی این پروژه سرمایه‌گذاری و کار روی تجزیه و تحلیل داده‌های انبوه و ابزارهای مجازی‌سازی است؛ در حقیقت طراحی و پیاده‌سازی واسط‌هایی که داده‌های انبوه در سطح جهانی را به داده‌های قابل فهمی جهت مجازی‌سازی و استفاده در یکسری سناریو از قبل طراحی‌شده تبدیل کنند تا از این طریق بتوانند داده‌هایی کاربردی در اختیار متخصصان و محققان قرار دهند. اکثر زیر ساخت‌ها و سرویس‌های پروژه‌هایی که قرار است در این موضوع فعال باشند، از طریق شرکت Amazon ارائه می‌شود و این شرکت قراردادهایی در راستای راه‌اندازی و پشتیبانی از آنها با آژانس امنیت ملی ایالات متحده منعقد کرده است .
سال ۱۹۹۹ کتابی با عنوان «پردازش‌های شبکه‌ای در قرن بیست و یکم» توسط کنگره ملی علوم و فناوری ایالات متحده به چاپ رسید که ضمیمه سند برنامه و بودجه آن سال بود.
فصل سوم این کتاب با موضوع سامانه‌های انسان‌محور، به برنامه‌ها و پروژه‌های مختلفی درباره جمع‌آوری داده‌ها، نظارت و مجازی‌سازی اختصاص دارد. همچنین بخشی نیز به شناسایی مدل‌های داده‌ای انسانی می‌پردازد.
این داده‌های انسانی مدل‌شده که جریان‌سازی‌های آن‌ در اسناد بودجه دولتی ۱۶ سال پیش ایالات متحده در اختیار عموم قرار گرفته است، نشان از اشتیاق بالای این دولت در شناسایی و مدل‌سازی ابعاد مختلف انسانی در جوامع مختلف دارد. در اینجا بهتر است نگاهی تقسیم‌بندی‌شده به مدل‌سازی و در اصل مجازی‌سازی انسان بر مبنای داده‌های اجتماعی و پزشکی در دو دسته کلی داشته باشیم:مجازی‌سازی‌های موضعی
مجازی‌سازی ساختارهای فیزیکی بدن: روباتیک
مجازی‌سازی ذهن: هوش مصنوعی
مجازی‌سازی تصاویر قابل مشاهده: تحلیل تصویری
مجازی‌سازی قوه تصور و تخیل
مجازی‌سازی انسان‌محور
مجازی‌سازی ارتباطات انسانی: زندگی ثانویه
مجازی‌سازی تجهیزات فیزیکی مورد نیاز انسان: واقعیت مجازی
موضوعات فوق در دانشگاه‌های کشورهای توسعه‌یافته با حمایت دولت‌هایشان در حال پیگیری است. به عنوان مثال از سال ۱۹۹۹ در دانشگاه نیویورک پروژه The Visible Human Project در حال مطالعه و پیگیری بوده به طوری که بودجه اختصاصی پروژه NITRD در ردیف‌های اصلی سال ۲۰۱۵ گنجانده شده است.
این جریان‌سازی‌های کلان با برنامه‌ریزی‌های بسیار دقیق در حال هدایت کاروان جهانی ارتباطات و فناوری است و هدف از این مدل توجهات سیطره بر آن است؛ سیطره‌ای که کنترل و رصد را برای حاکمان آن به بهترین نحو فراهم می‌آورد و ما در این مقال تنها به گوشه‌ای از آن اشاره می‌کنیم که رصد روی جامعه مجازی است.
ابزارهای رصد و مدل‌ساز جامعه مجازی به عنوان بهترین موتورهای جمع‌آوری داده‌ها شناخته شده‌اند و آژانس امنیت ملی ایالات متحده قراردادهای مختلف حمایتی را با این جوامع مجازی منعقد می‌کند. تا آنجا که ادوارد اسنودن در دیلی میل پرده از حقایق پروژه PRISM بر‌می‌دارد و افشا می‌کند آژانس امنیت ملی ایالات متحده میلیون‌ها دلار به شرکت‌هایی مانند گوگل، یاهو و مایکروسافت پرداخت می‌کند تا این‌ آژانس را در برنامه‌های پروژه PRISM یاری کنند.
پروژه PRISM عنوان یک برنامه ضبط و شنود مخفی و گسترده است که توسط آژانس امنیت ملی ایالات متحده از سال ۲۰۰۷ به بعد به اجرا درآمده است. این برنامه در سال ۲۰۱۳ توسط ادوارد اسنودن از طریق روزنامه گاردین افشا شد.
طبق این اطلاعات مشخص شد آژانس امنیت ملی آمریکا مستقیماً و بدون واسطه به اطلاعات سرورهای ۹ شرکت اینترنتی از جمله فیس‌بوک، گوگل، مایکروسافت، یاهو، اپل، یوتیوب و اسکایپ دسترسی داشته و توانسته است مکاتبات و مکالمات برخط کاربران خدمات این شرکت‌ها را شنود کند. دولت اوباما در این‌باره اظهار کرد این داده‌ها برای پیگیری اتباع خارجی مظنون به تروریسم یا جاسوسی استفاده می‌شود. بر پایه این اسناد کشورهای ایران، پاکستان، اردن، مصر و هند به ترتیب اهداف اصلی این برنامه بوده‌اند.
همچنین اسنودن فاش کرد بسیاری از ارتباطات الکترونیکی در جهان از ایالات متحده آمریکا عبور می‌کند، زیرا داده‌های ارتباطات الکترونیکی به دنبال ارزان‌قیمت‌ترین مسیر هستند، نه مستقیم‌ترین مسیر از نظر فیزیکی و عمده زیرساخت‌های اینترنت جهان در آمریکا قرار دارند و این مساله به تحلیلگران اطلاعاتی آمریکا امکان داده که ارتباطات اهداف خارجی را نیز شنود کنند.
اکنون پرسش این است که فراهم آوردن مسیرهای ترافیک اشاره‌شده، راه‌اندازی سکوهای عظیم نرم‌افزاری و جوامع مجازی خدمت است یا سلطه؟
از سویی ارتباطات را تسهیل می‌بخشد و از سوی دیگر وابستگی به وجود می‌آورد، از منظری سرعت انتقال علوم را بالا می‌برد و از دید دیگر آنها را ثبت و ضبط می‌کند و با راه‌اندازی شبکه‌های اجتماعی قدرتمند افراد را در جامعه مجازی به هم نزدیک می‌کند و از سوی دیگر کار «دستگاه ضبط و شنود حزب مرکزی جرج اورول» را انجام می‌دهد و این محیط‌ها را آن‌قدر جذاب می‌کند که مخاطبان حتی حاضرند برای حضور در آنها هزینه پرداخت کنند و این واقعیتی است که جرج اورول حتی در کتاب ۱۹۸۴ هم خوابش را نمی‌توانست ببیند

اگر هدیه هم بیاورند می ترسم

پیکره ای عظیم از اسب ساخته و مردانی منتخب درونش پنهان شدند، اینطور به نظر می رسید که آنجا را ترک کرده اند ولی مردم جنگ زده اسب را به نشانه ی پیروزی به داخل شهر بردند. بزرگی گفته بود “من از یونانی ها حتی اگر هدیه هم بیاورند می ترسم ” ولی مردم بر این باور بودند که این اسب فرجام ده سال مقاومت و جنگ است ، شاید نمی دانستند درون این پیروزی شکستی است که از اعتماد به دشمن و اشتیاق به پایان حصر پدید آمده بود و این نمونه ای است از آنچه از آغاز تا انجام حیات انسان بروی زمین بر سر همگی ما آمده و می آید و خواهد آمد.

امروز فرهیختگان و عالمان در جوامع در حال جهت دهی های فکری بوده و مرزبندی های جدیدی را مشخص می کنند. مرزبندی هایی که با زور و جنگ مشخص شده است ، امروز با تسلط بر فناوری و جهت دهی های اجتماعی در حال انجام است و دور نیست روزی که نام کشورها فقط در تعاملات جغرافیایی اهمیت داشته و بشریت دارای فرهنگ و سبک زندگی یکسان باشد.

فرهیختگان فرهنگ و فناوری در مراکز عملیاتی خود در حال القای نحوه نگرش بازسازی شده ی خود هستند و موضوعات و تفاوت سیلقه هایی آزمایشگاهی تولید کرده اند ، این تفاوت در یک فرهنگ بالادستی جهت دهی های فنی ، فرهنگی و اجتماعی را پدید آورده است بطوری که همه بر یک اصول ثابت قدم بوده و هر تفاوت سلیقه نیز نیاز خود را با استفاده از ابزارها و جهت دهی های جدید در زیر شاخه ی این فرهنگ سلطه به سرانجام خواهد رساند.

این جهت دهی ها آنقدر قوی و منطقی به نظر می رسند که مقاومت حاکمان ، افراد و جریان ها را به منطق و نحوه استفاده بهتر تغییر داده و نه تنها فرد مقاوم را در خود جای می دهد ، بلکه آنرا مبلغ آن جریان نیز می سازد. این جهت دهی ها بدلیل دارا بودن منطقی قوی و استدلال پذیر ابتدا افراد متخصص و هوشمند به سمت خود سوق می دهد  و سپس افراد عادی جامعه را در خود می بلعند.

جهت دهی ها و تسلط بر افکار در حوزه ی علوم مهندسی نرم افزار بشدت قابل لمس است. گاهی به نظر می رسد مسیر فنی که متخصصان نرم افزار در آن قدم می زنند از قبل برنامه ریزی شده بوده و کسانی با اهدافی این مسیر را برای جوامع مختلف طراحی نموده اند تا ضریب نفوذ تکنولوژی هایی خود آنها را ایجاد کرده اند کنترل کنند و در مواقع لازم از آنها بهره برداری نمایند.

آیا می توان گفت علوم مهندسی نرم افزار در مسیری حرکت می کند که از قبل طراحی شده بوده و با اهداف از قبل تعیین شده ی سلطه جویانه و آسیب پذیر اما با قالبی خدمات رسان است و یا اینکه اینگونه نگاه کمی دور از واقعیت بوده و سیاه جلوه دادن خدمت به بشریت است ؟ آیا برنامه نویسان در حال طراحی بسته هایی هستند که ارائه دهنده ی خدمات مفید و کاربردی بوده و در عین حال بصورت نا خواسته سواره نظامی را درون آن مخفی می کنند که با یک علامت از این بسته ها بیرون ریخته و عملیات های از پیش تعیین شده ای را پیگیری کنند ؟ می توان با نگاهی آسیب شناسانه به بعضی آمارها و نحوه فعالیت تیم های توسعه که یکی متاثر از جهت دهی های قدرت های مستبد بوده و دیگری سهل انگاری در امور است بتوان نتیجه ای مناسب گرفت و پس از آن می توان به این نکته توجه نمود که آیا تیم های توسعه تسلطی بر فناوری و خدماتی که ارائه می دهند دارند یا خیر.

ساده سازی و تجاری سازی محیط های توسعه نرم افزار موجب بوجود آمدن رقابت های بسیار بالا در IDE ( محیط های توسعه ی نرم افزار ) شده است ، این رقابت ها نیز موجب شده توسعه و تولید نرم افزار آنقدر ساده به نظر برسد که حتی فردی علاقمند به فناوری و بدون اطلاعات فنی بتواند در چند ماه یک نرم افزار کاربردی و تجاری تولید کند. از سویی دیگر متخصصان علمی و آکادمیک آنقدر در مسائل علمی و فنی تولید نرم افزار گره خورده اند که سرعت تولید نرم افزارشان ( فارغ از کیفیت ) از گروهی که بصورت آماتور و با استفاده از تسهیلات IDE این کار را انجام می دهند بسیار پایین تر است.

بازار نرم افزار در ایران متاسفانه فارغ از مدل های استاندارد فنی توسعه و توسعه دهنده بیشتر طرفدار سریعتر آماده شدن سفارش و گرایش به تکنولوژی های متن بسته است. از این رو برنامه نویس آماتور و یا حتی آکادمیک با استفاده از IDE ها در سریعترین زمان ممکن نرم افزارهایی رو بدون تست های لازم به بازار ارائه می دهند که خدمات کاربردهایی را نیز در خود جای داده اند ولی عملکردی نا مشخص دارند و ممکن است سیستم ها را آسیب پذیر کرده و یا ابزار دست قدرت هایی شود که بتوانند در بحران ها آسیب هایی رسانده و استفاده های غیر مجازی از داده های در چرخش این نرم افزارها نمایند.

رویکردهای متن باز و بسته با این دیدگاه نیز مطرح بوده که توسعه گران بدانند در پس پرده ی نرم افزارهایشان چه رویدادهایی در جریان است ، به توسعه آن کمک کرده و با خیالی آسوده از عملکرد نرم افزارهایشان آنها را به بازار ارائه دهند ولی باز هم وجود IDE ها و سهولت فراوان در تولید نرم افزارها برای کاربران آماتور این امکان را فراهم نموده تا بدون اطلاع از علمکرد های پشت صحنه ی سیستمی اقدام به تولید و توسعه نرم افزارهای متن باز یا بسته نمایند و مجددا جعبه های سیاهی را تولید نمایند که کاربردی خدماتی ولی علمکرد و تهدیداتی نا مشخص دارد. گرچه گرایش یک جامعه به توسعه نرم افزارهای متن باز بسیاری از مشکلات جعبه های سیاه را مرتفع می کند ولی مجددا عدم بکار گیری سیاست های مناسب نیز می تواند مسبب تهدیداتی از نوع دیگر گردد.

با نگاهی به سایت های کاریابی به راحتی می توان اولویت های فناوری های مختلف در ایران را شناسایی نمود. متاسفانه هیچ آماری از شرکتی معتبر در ایران برای نظارت و اندازه گیری زبان های برنامه نویسی و فناوری های توسعه نرم افزار وجود ندارد ولی هر سال IEEE آماری از ده زبان برتر با در نظر گرفتن ضریب نفوذ آن منتشر می کند.

با بررسی سایت های کاریابی ایرانی می توان فهمید سی شارپ در رتبه اول درخواست هاست و سپس PHP و پس از آن جاوا بخاطر بازار اندروید و پس از آن دلفی ، سی پلاس پلاس ، پایتون و جاوا اسکریپت است.

در گزارش جهانی IEEE  برای سال 2015 این مسئله نمایان میشود که ایران از لحاظ فنی تفاوتی عمده با جریان های استاندارد دارد:

Java100
C99.9
C++99.4
Python96.5
C#91.3
R84.8
PHP84.5
JavaScript83.0
Ruby76.2
Matlab72.4

سی شارپ محصول ماکروسافت ، مدت ها بصورت متن بسته عرضه می شده و همکنون نیز بخاطر رقابت در بازار مسئولان آن در یک دو راهی انتشار سورس و یا عدم انتشار آن قرار گرفته و گاهی متن هایی را منتشر می کنند و گاهی نیز ساکت می مانند. بزرگترین مسئله ی تکنولوژی های ماکروسافت که در ایران بیشترین طرفدار را دارد پلتفرم ویندوز است که بصورت کاملا متن بسته عرضه شده و توسعه گران هر چقدر هم که بروی این تکنولوژی و زبان های آن مسلط باشند باز هم باید چشمان خود را بروی عملکرد ویندوز بسته نگه دارند و نمی دانند واقعا در پس پرده ی ویندوز چه می گذرد.

در ایران قبل از محبوبیت اندروید کسی که می خواست سریعتر جذب بازارکار شود می بایست آشنا به سی شارپ یا PHP می بود و اندروید باعث شد توجهات بیشتری بسمت جاوا جلب شود ولی آیا وجود اندروید باید توجهات بازار را بسمت جاوا جلب می کرد و یا متن باز بودن آن و غیر وابسته بودن پلت فرم ؟

در آمارهای جهانی جاوا بخاطر وجود اندروید ، مباحث غیر وابستگی به سیستم عامل و متن باز بودنش در صدر است. پس از آن سی و سی پلاس پلاس بخاطر ساده بودن ، در دسترس بود و استفاده از آن در صدها سیستم عامل و … مورد توجه است و پاتیون نیز بعلت سهولت بسیار زیاد ، قدرت و سرعت بالا و متن باز بودنش در این چند سال پله های ترقی را بسرعت طی کرده و سی شارپ صدر نشین در ایران در رده ی پنجم جهانیست که سادگی این زبان و وجود IDE مناسب آن را به محبوب ترین ها تبدیل کرده است.

مقایسه زبان های برنامه نویسی محبوب و پول ساز در ایران با آمارهای جهانی نشان دهنده ی تفاوت های عمده در این دو است. در بازار نرم افزار ایران نگاه مناسبی نسبت به متن باز بودن یا بسته بودن زبان برنامه نویسی برای ساخت پروژه ها وجود ندارد و بیشتر سرعت ارائه بالا و زودتر به پول رسیدن مطرح است. در ایران بطور معمول کار با زبان ها و  تکنولوژی های متن باز برای مدیران تیم های توسعه گر و برنامه نویس گران ، زمانبر و ریسک محسوب میشود. یکی از بزرگترین مشکلات هم کمبود نیروی کار در این حوزه هاست. بعنوان مثال با یک آگهی با  موضوع همکاری با برنامه نویسی سی شارپ می توانید در یک روز یکصد رزومه دریافت نمایید ، ولی برای آگهی با موضوع Python – Django شاید کمتر از پنج رزومه دریافت می شود.

نبود منابع آماری منسجم برای اندازه گیری جهت دهی های واقعی در حوزه ی علوم مهندسی نرم افزار در ایران در حال بوجود آوردن بحران تولید جعبه های نرم افزاری سیاه است. تاکید بر اینکه لزوما استفاده از یک زبان برنامه نویسی متن باز یا ترجمه شده و IDE های ساده سازی شده موجب بوجود آمدن این مشکلات می شود کار پسندیده ای نیست ولی بعنوان یکی از مسبب ها می تواند مورد بررسی قرار گیرد. اغلب مراحل مختلف تولید یک نرم افزار مثل تست ، versioning ، کامنت نویسی و غیره که بخاطر زمانبر بودن در نظر گرفته نشده و یا به زمان دیگری موکول می شود که این سهل انگاری ها نیز مشکلات به مراتب خطرناکتری را بوجود می آورد.

رقابت و تسهیلات فراوان IDE ها سبب شده کیفیت و سرعت تولید نرم افزار بشدت ارتقا پیدا کند. اینگونه محیط ها نوعی فضای محافظت شده را ایجاد می نمایند که برنامه نویس ها می توانند به راحتی کدهای خود را ایجاد ، تست ، اجرا و محصول نهایی خود را در کمترین زمان تولید نمایند. در این محیط ها مدل و متدهای مختلف تست و تست نویسی وجود دارد که متاسفانه در ایران خیلی از شرکت ها اشتیاق به استفاده از را آن دارند ولی وقت ندارند ! این شرکت ها ناگفته تست را کاری زمانبر دانسته و همیشه به وقتی دیگر موکول می کنند و در آخر محصول خود را بدون تست منتشر می کنند ، همیشه تست را لازم و ضروری می دانند ولی کمترین زمان را برای آن می گذارند.

یکی از علت هایی که تست را برای شرکت ها و تیم های نرم افزاری ایرانی مسئله ساز می کند عدم بکار گیری متخصص تست است که این موضوع باعث می شوند تست نویسان کم تجربه ابتدا به سایت های تجربی مثل stackoverflow و یا منابع سهل و سریع روی آورده و تست هایی ساده انگارانه تولید نماید و پس از مدتی که تجربه بیشتر شد اقدام به اصلاح تست ها می نمایند که خود زمان زیادی را از بین می برد. تست نویس بطور معمول بهتر است کسی باشد که در لایه های مختلف تولید نرم افزار نقشی ندارد و برای توابع و لایه ها با نگاهی متفاوت ریسک ایجاد نموده و سعی در شکستن صحت عملکرد کدها نماید. تست نویس صحت عملکرد توابع یک پروژه را تضمین می کند که با هر بار اجرای تست ها می توان از تغییرات و باگ های بوجود آمده در نسخه های جاری و یا بروز رسانی ها مطلع شد. در تیم هایی که تست مهم بوده و نقشی حیاتی در پروژه دارند همیشه استراتژی های مختلفی وجود دارد که عمده ترین آنها توسعه نرم افزار بعد از تست و توسعه نرم افزار قبل از تست است.

تست ها در قالب های مختلف اجرا میشوند ، از تست کدهای تولید شده تا تست های سنجش و اندازه گیری صحت و هماهنگی در عملکرد ، همگی برای شناسایی و اطمینان از درستی انجام فعالیت ها و خدمات مد نظر محصولات نرم افزاری بکار بسته می شوند. در پروژه های بزرگ و پیچیده مثل جوامع مجازی پر کاربر ، ممکن است اجرای تست قبل از انتشار محصول یا بروز رسانی ، روزها بطول انجامد که عدم عملکرد صحیح حتی یک تست ارائه ی پروژه را متوقف می کند.

در ایران تیم های توسعه با توجه به سرعت پاسخ به درخواست های مشتریانشان و برای اینکه خیالشان از وجود برنامه نویس راحت باشند بیشتر به سراغ C# و  PHP می روند ، یعنی اگر آشنا به یکی از این دو زبان باشید در ایران هیچ گاه بیکار نخواهید بود. محصولات توسعه Microsoft مثل Visual Studio در کنار تسهیل مراحل تولید نرم افزار ، با استفاده از Wizard های بسیاز زیاد و کاربردی تولید یک محصول نرم افزاری را از کد زنی به یک سری توابع آماده هدایت می کند که نه تنها موجب تسریع در فرآیند تولید نرم افزار می شود بلکه انبوهی از کد ها را ایجاد می نماید که مدیریت آنها در صورتی که برنامه نویس حرفه ای نباشد به سختی امکانپذیر میشود. گاهی برنامه نویس محصولی را ایجاد کرده و خطاهایی را مشاهده می کند که هیچ گونه کنترل و یا دانشی درباره ی آن ندارد و مسئله را با جستجو در stackoverflow و با کپی کردن بلاک های کدی که در آن سایت بعنوان پاسخ تایید شده قرار گرفته ، حل می کند. لذا مجددا برنامه نویس دانش لازم را برای کمتر کردن رویدادهای غیر معمول در فرآیندهای نرم افزاری پیدا نمی کند.

یکی دیگر از مشکلات عدم مدیریت Version ها در نرم افزار است. تیم توسعه می بایست با بکار گیری روشی منظم و منطقی اقدام به تولید محصول اولیه و سپس انتشار بروز رسانی ها نماید. روش های مختلف و متنوعی در حوزه کنترل نسخه های تولید شده از یک نرم افزار وجود دارد که تولید نرم افزار و ارتقای آن را بهینه سازی می کند. عمده مشکلی که در این حوزه وجود دارد زمانی رخ می دهد که شرکت های نو پای نرم افزاری برای ورود به بازار و یا برنده شدن در مناقصات شرایطی را می پذیرند تا نقدینگی را هر چه سریعتر وارد مجموعه ی خود نمایند. آنها نرم افزارهایی را تولید و عرضه می کنند ، سپس برای از دست ندادن مشتری یک سری امکانات سفارشی به آن اضافه کرده یا کم می کنند و در اصل نسخه هایی با امکانات بیشتر یا کمتری را به مشتری مورد نظر ارائه می دهند و سپس امکانات اضافه شده را بعنوان بروز رسانی های جدید به مشتریان خود ارسال می کنند. پس از مدتی که این سفارشی سازی محصول زیاد شده مقدمات بر هم خوردن نظام کد های تولید شده توسط برنامه نویس را فراهم می کند و تیمی که برای پروژه ی خود تست طراحی نکرده باشد با باگ های مختلفی در نرم افزار که قبلا درست کار میکرده روبرو میشود که حل کردن آنها زمان ارائه ی پروژه را بالا می برد و هزینه هایی را ایجاد می نماید و از طرفی نیز یک سری نسخه های سفارشی با عملکردی نامشخص و کنترل نشده ایجاد میشود.

کنترل مناسب نسخه های ایجاد شده بسته های نرم افزاری ، متقاعد کردن مشتری برای استفاده از فرآیندهای خدماتی موجود و نه تغییر آنها برای هر مشتری می بایست بوسیله ی تیم های نرم افزاری و بازاریاب های آن مد نظر قرار گیرد. در صورتی که سفارش مشتری مد نظر قرار میگیرد بطور معمول سود و منفعت متناسب با آن نیز نسیب تیم می گردد و زمان و ریسک های موجود نیز به درستی شناسایی می شود. تغییرات پس از ارائه ی یک محصول درست است که نرم افزارها را برای استفاده کننده گانشان ساده و سریعتر می کند ، ولی موجبات بروز خطاها و رفتارهای غیر قابل پیش بینی را فرآهم می کند.

متدولوژی های مختلفی برای جلوگیری از تبدیل شدن یک محصول نرم افزاری به جعبه های سیاه وجود دارد که لزوم بکار گیری آن توسط تیم های توسعه ایرانی بشدت محسوس است. عدم دستکاری این نوع متدولوژی ها و بکار گیری کامل آنها همیشه جزو ملزومات هر تیمی بوده است. شرکت ها و تیم های توسعه برای بالاتر بردن سرعت توسعه و تولید نرم افزارهایشان متدولوژی های طراحی نرم افزار را دستکاری کرده و بقول خودشان customize میکنند و ناخواسته از اهداف متدلوژی ها دور میشوند و تیم نیز بعد از مدتی انسجام خود را از دست داده و نتیجه در عدم عملکرد صحیح محصول نرم افزاری ظاهر میشود.

مسائل اشاره شده آسیب شناسی در تیم های توسعه بود که حل شدن آنها تغییر رویکرد های تیم های توسعه گر را می طلبد ، ولی از طرفی دیگر جهت دهی هایی به فناوری در جریان است که سعی در منزوی سازی ایران در توسعه فناوری می نماید. این جریان سازی ها اشتیاق حرکت بسوی توسعه ی فناوری هایی با رویکردهای متن باز را کاهش داده است. مسیری که همکنون در حال سپری شدن است حادثه ی تاریخی اسب تروا رو تداعی می کند ، تکنولوژی هایی که هیچ کدام محلی نبوده و از طریق قدرت های بیرونی وارد ایران شده اند بازارهای نرم افزاریمان را تحت تاثیر خود قرار داده اند و پرطرفدار نیز هستند و شاید بتوانند در زمان ها و یا بحران هایی رفتارهای مشکوکی از خود بروز دهند و کنترل فناوری در یک جامعه را در دست خود بگیرند.

در برنامه ی تحقیق و توسعه فناوری اطلاعات و شبکه ایالات متحده امریکا گروهی بنام ” طراحی و بهره وری نرم افزار ” فعال است. یکی از اصلی ترین وظایف این گروه ترسیم فنی و متدهای تولید نرم افزار برای آیندگان است. کارشناسان این گروه تحت حمایت و نظارت دولت مسیر قدم گذاشتن کارشناسان و متخصصان در حوزه ی علوم مهندسی نرم افزار را مشخص کرده و مدیریت می نمایند. تصمیم سازان ما باید دقت بیشتری بکار گیرند تا در مسیری که شاید برای افول کشور ما ترسیم میشود قدم بر ندارند و این آن را به سمت تکنولوژی های متن باز و نگرش های استاندارد تولید نرم افزار هدایت نمایند تا نرسیم به روزی که این لایه های خدماتی مفید پاره شده و از دل آنها آشوبگران و دزدهایی بیرون بیایند.

محمد رضا بهمنی

15 فروردین 1394

دست کوتاه من و دامن آن سرو بلند

دست کوتاه من و دامن آن سرو بلند
سایه ی سوخته دل این طمع خام مبند

دولت وصل تو ای ماه نصیب که شود
تا از آن چشم خورد باده و زان لب گل قند

خوش تر از نقش توام نیست در ایینه ی چشم
چشم بد دور ، زهی نقش و زهی نقش پسند

خلوت خاطر ما را به شکایت مشکن
که من از وی شدم ای دل به خیالی خرسند

من دیوانه که صد سلسله بگسیخته ام
تا سر زلف تو باشد نکشم سر ز کمند

قصه ی عشق من آوازه به افلک رساند
همچو حسن تو که صد فتنه در آفاق افکند

سایه از ناز و طرب سر به فلک خواهم سود
اگر افتد به سرم سایه ی آن سرو بلند

از چرتکه تا کد خدا

زندگی در یک خانواده اولین تعاملی بود که انسان از طریق آن اجتماعی بودن را تجربه می‌کرد. احساس خطر و نیاز به امنیت گروه‌های بزرگ‌تری از خانواده را پدید آورد و با بزرگ‌تر شدن تعاملات، افزایش خطرات و نیاز به امنیت بیشتر، شهرها، کشورها و قاره‌ها شکل گرفتند. تعاملی که در ابتدای تاریخ در یک خانواده تعریف می‌شد امروز در جامعه‌ای به وسعت دنیا به صورت در حال تکامل بوده و فرهنگی جهانی در حال بازتعریف یک مدل تعاملی جدید است. از ابتدایی‌ترین مدل تعاملی و تعاملات امروز حساب و کتاب یا حسابگری همیشه در کنار گروه‌های مختلف اجتماعی بوده است. چگونگی این محاسبات امروز به قدری دستخوش تغییرات شده که در حال جابه‌جا کردن تعاملات جهانی است.

آس
سال ۱۶۱۳ میلادی برای اولین بار کلمه‌ محاسبه‌گر (computer) به فردی اطلاق شده که وظیفه انجام محاسبات ریاضی مرتبط با داد و ستد را بر عهده داشته است. در پایان قرن نوزدهم نقش کلمه‌ محاسبه‌گر دستخوش تغییراتی شد که با ساخت دستگاه‌هایی که می‌توانستند محاسباتی انجام دهند، رقم می‌خورد. در سال ۱۸۲۲ چارلز بابج۱ دستگاه‌ها و موتورهایی طراحی می‌کرد که تعدادی از محاسبات ساده را انجام می‌دادند؛ چارلز در سال ۱۸۳۷ توانست اولین دستگاه محاسبه‌گر خود را به فروش برساند. سپس هفتاد و سه سال بعد جوان‌ترین پسر چارلز بازوهای مکانیکی الکترونیکی را برای دستگاه محاسبه‌ پدر ساخت و به آن اضافه کرد و در همین سیر سال ۱۹۳۸ اولین دستگاه برنامه‌پذیر محاسبه‌گر توسط کونراد زوس۲ آلمانی ساخته شد. تامی فلاور۳ در ۱۹۴۳ اولین رایانه برنامه‌پذیر Colossus را برای کشف رمز مکاتبات آلمان‌ها ساخت. اولین ذخیره‌سازی داده‌ها هفت سال بعد توسط دولت ایالات متحده انجام شد و این دستگاه محاسبه‌گر توانست برنامه را ذخیره کند، به حافظه‌ موقت انتقال دهد و سپس اجرا کند و در همین سال بود که اولین کامپیوتر یا محاسبه‌گر به یک ریاضیدان سوئدی فروخته شد. شرکت IBM در سال ۱۹۵۳ به صورت عمومی اقدام به تولید و فروش این محصولات محاسبه‌گر کرد که قادر به ذخیره و بازیابی داده‌ها بودند. بعد از تحول خازن‌ها در ۱۹۵۶ حجم این دستگاه‌ها نیز کوچک‌تر شد و بیش از نمونه‌های پیشین به رایانه‌های امروزی شباهت یافت. 

(073-090)-E-Matn


ذخیره‌سازی، بهبود سرعت در انجام فعالیت‌ها و به اشتراک گذاری داده‌ها به وسیله یکسری محاسبات به وجود آمده و در حال ارتقای روزافزون جایگاه خود در اکثر امور بود. لزوم به اشتراک گذاری داده‌ها و تسریع در دسترسی به آنها در ایالات متحده در حال رقم زدن مدل جدیدی از شبکه‌های محاسباتی بود.
از دهه‌ ۱۹۶۰ فعالیت‌های عمده‌ای در باب راه‌اندازی و توسعه زیرساخت شبکه ملی ایالات متحده تحت عنوان ARPANET آغاز شد که پس از گذشت دو دهه منجر به راه‌اندازی شبکه ملی بنیاد علوم در ایالات متحده و پروژه‌های مختلفی مثل مرورگر Mosaic و زیرساخت‌های فیبر نوری شد.
ایالات متحده‌ آمریکا با فاصله‌ای بیشتر از سایر رقبا در حال جریان‌سازی‌های علمی در باب این جریان جدید بود. به طوری که موجب به وجود آمدن رشته‌های دانشگاهی و تقسیم‌بندی‌های علمی جدیدی شد و در نهایت به پروژه‌ ۴NITRD رسید.
سناتور آلگور (Senator Al Gore) پس از مطالعه‌ گزارش اساتید فعال علوم کامپیوتر که در آن به فعالیت‌های مختلف در حوزه‌های فناوری اطلاعات و زیرساخت ایالات متحده و آینده‌ آن پرداخته بودند (۱۹۸۸ Report Toward a National Research Network)، سال ۱۹۹۱ آن را به کنگره برد. این قانون نقطه‌ شروع برنامه‌ای جدید برای تحقیق و توسعه‌ فناوری اطلاعات و شبکه‌ ایالات متحده (NITRD) بود که فعالیت‌های هدفمندی را آغاز کرد؛ تا جایی که در سال‌های ۱۹۹۸ به وسیله قوانینی مثل تحقیق و توسعه‌ نسل آینده‌ اینترنت و سال ۲۰۰۷ قانون تکامل آمریکا، این برنامه متحول شد.
برنامه‌ تحقیق و توسعه فناوری اطلاعات و شبکه ایالات متحده در ۱۲ گروه مجزا سازماندهی شده است. هشت گروه که روی اجزای مختلف برنامه متمرکز هستند، چهار گروه که فرماندهی و هدف‌دهی‌های کلان و جزء را انجام می‌دهند و یک کمیته‌ عملیاتی. این اجزا و زیرشاخه‌ها سالانه سه جلسه‌ هماهنگی با یکدیگر دارند و گروه‌های فعال نیز ماهانه نشست‌های هماهنگی و کاری بسیاری با یکدیگر برگزار می‌کنند تا در نهایت برنامه‌ بودجه‌ NITRD را به رئیس‌جمهور ارائه دهند.
هشت گروه که روی اجزای مختلف برنامه NITRD متمرکز هستند، به شرح زیر است: ۵PCAs

۱٫ ۶CSIA گروه تضمین امنیت داده‌ها و اطلاعات

بر اساس برنامه‌ استراتژیک تحقیق و توسعه‌ فدرال در سال ۲۰۱۱ اولویت‌های این گروه در چهار دسته‌ جلوگیری، مقاومت، شناسایی و پاسخ به تهدیدات سایبری پیگیری می‌شود.

۲٫ ۷HCSS گروه نرم‌افزارها و سیستم‌ها با قابلیت اتکای بالا

فعالیت‌های این گروه شامل اولویت‌های ذیل است:

  • توسعه علوم و فناوری جهت ایجاد سامانه‌های فیزیکی سایبری
  • مدیریت سامانه‌های مستقل و پیچیده
  • توسعه فناوری تضمین‌دهی عملکرد
  • ارتقای اتکاپذیری سامانه‌ها و نرم‌افزارهای در حال فعالیت و بدون توقف

این گروه با در نظر گرفتن اولویت‌های دولت مسئول ارتقای سطوح تخصصی نسل آینده‌ کارشناسان ایالات متحده نیز هستند.

۳٫ ۸HEC I&A گروه برترین زیرساخت‌ها و نرم‌افزارهای محاسباتی

فعالیت‌های این گروه شامل موارد ذیل است:

  • ارتقای برنامه‌های محاسباتی پیشرفته
  • توسعه‌ زیرساخت‌های پیشرو سایبری
  • فراهم‌سازی دسترسی‌های مدیریت‌شده به منابع و امکانات سایبری
  • افزایش و توسعه زیرساخت برای علوم محاسباتی و داده‌محور
  • به اشتراک گذاری بهترین شیوه‌های مدیریت سایبر.

۴٫ ۹HEC R&D گروه برترین و بالاترین دایره‌ تحقیقات و توسعه محاسباتی

با توجه به رشد بدون توقف قابلیت‌های محاسباتی جدید و سریع در علوم- از این گروه انتظاراتی به شرح زیر وجود دارد:

  • چالش‌هایی ایجاد شود تا نرم‌افزارها و سخت‌افزارهایی تولید یا بهینه‌سازی شود که محاسبات میلیاردی را در کمترین زمان انجام دهند.
  • کاهش انرژی صرف‌شده در محاسبات و افزایش قدرت محاسباتی
  • طراحی و رسیدن به سیستم‌های انعطاف‌پذیر در مقایس‌های بزرگ
  • متحول‌سازی جبهه‌های مختلف مربوط به استفاده داده‌های بزرگ و حجیم و به‌کارگیری آنها در شبیه‌سازی و علوم مبتنی بر داده‌ها.

۵٫ ۱۰HCI&IM گروه تعامل انسان با سیستم‌های محاسباتی و مدیریت اطلاعات

دولت ایالات متحده داده‌های بسیاری در حوزه‌های علمی، مهندسی داده‌ها، سوابق تاریخی، اطلاعات پزشکی و اطلاعات ادبی و هنری جمع‌آوری کرده است. بر اساس این آرشیوها دولت ایالات متحده در حال توسعه استانداردهایی است تا کارایی این داده‌ها را بهبود بخشد و زیرساخت‌هایی را جهت پشتیبانی بهتر از آن ارتقا دهد و دسترسی به این آرشیو را نیز مدیریت کند و همچنین آن را برای توسعه‌ حوزه‌های مختلف علوم به کار گیرند. از جمله این حوزه‌ها می‌توان به روباتیک‌های دارای درک و فهم و سامانه‌هایی با رفتارهای چندگانه اشاره کرد.

۶٫ ۱۱LSN گروه شبکه‌سازی با مقیاس بزرگ

عمده فعالیت این گروه عبارت است از اندازه‌گیری، مدیریت و کنترل زیرساخت‌های توزیع‌شده‌ بزرگ، بهبود قابلیت‌های عملیاتی برای مدیریت هویت، اجرای اینترنت پروتکل IPV6، پردازش‌های ابری، جریان‌سازی و شناسایی داده‌هایی که منجر به ترویج همکاری‌های بین سازمانی شده تا آنها را به بهره‌برداری یکسری استانداردها و روش‌ها سوق دهد.

۷٫ ۱۲SEW گروه توسعه اقتصاد، جامعه و نیروی کار در فناوری اطلاعات

تمرکز این گروه برای تکامل فناوری اطلاعات جهت به‌کارگیری هر چه بهتر آن در جامعه، اقتصاد و چرخه‌های نیروی کار است که تعاملات کاری بین افراد با فناوری اطلاعات را در گروه‌ها و شبکه‌های مختلف بررسی می‌کند. یکی از کلیدی‌ترین فعالیت‌های این گروه پرداختن به حوزه‌ علوم همکاری و مشارکت است که شامل نوآوری‌های فناوری اطلاعات در حفظ و بهبود محیط زیست، تحقیقات بین‌رشته‌ای منسجم و قرار دادن افراد جامعه در حلقه‌های بهبود روابط فردی و مجازی است. یکی دیگر از وظایف کلیدی این گروه ارتباط بین فناوری اطلاعات و تحصیل است که شامل آموزش‌های سایبری، افزایش عملکردهای محاسباتی، بهره‌وری و افزایش علاقه به مشاغل فعال در حوزه‌های فناوری اطلاعات می‌شود به گونه‌ای که متضمن امنیت و ثبات ابزارهای محاسباتی شود.

۸٫ ۱۳SDP طراحی و بهره‌وری نرم‌افزار

اولویت‌ها در این گروه شامل طراحی و تعریف پایه‌ها و ستون‌هایی برای توسعه نرم‌افزار است تا برای مهندسان تصمیم‌سازی کند و تغییرات شفاف و قابل رویتی را در چرخه‌ حیات نرم‌افزارها منجر شود. یکی از اهداف این گروه ارائه ساده‌ترین و سریع‌ترین راهکارها به مهندسان نرم‌افزار است تا بتوانند محاسبات سنگین و پیچیده‌ خود را طوری انجام دهند که نسل به نسل و متخصص به متخصص قابل فهم و پشتیبانی باشد. یکی دیگر از این اهداف یا اولویت‌ها بازنگری در طراحی نرم‌افزارهاست که شامل تحقیقات بنیادی در علوم مهندسی نرم‌افزار، مفاهیم نرم‌افزار در نسل‌های آینده و ایجاد قابلیت‌هایی جهت رشد، نمو و پایداری نرم‌افزارهایی با طول عمر بالا شود. در این گروه همچنین فعالیت‌هایی با اولویت‌های توسعه و طراحی نرم‌افزار وجود دارد که ایمنی در بحران‌ها، کاهش هزینه و ارتقای بهره‌وری در طراحی نرم‌افزارها و سیستم‌های مستقل را بررسی و بهینه‌سازی می‌کند.
هماهنگی و همکاری‌های بین سازمانی این هشت گروه از اولویت‌های اصلی برنامه‌ NITRD است. در این راستا کارگاه‌ها و همکاری‌های بین‌سازمانی مختلفی تعیین و برگزار می‌شود تا تمامی این گروه‌ها و سازمان‌ها را به ایجاد زبان مشترک در مسائل مختلف تحقیق و توسعه و حل مساله هدایت کند. یکی از مزایای این زبان مشترک جلوگیری از فعالیت‌ها، پروژه‌ها و پژوهش‌های تکراری و موازی است. این‌گونه فعالیت‌های موازی معمولاً هزینه‌های زیادی به هدر می‌دهند و محل اختلاف سازمان‌ها و گروه‌ها می‌شوند.
این ساختارهای هماهنگ‌سازانه دارای اعضایی از رهبران و تصمیم‌گیران ارشد دولتی است تا در مورد اولویت‌ها و حساسیت‌های موجود بحث و تبادل اطلاعات ‌کنند و این اولویت‌ها را تعیین، جابه‌جا یا حذف می‌کنند و همچنین مسیر اجرایی آن را با در نظر گرفتن مسائل ملی خود اصلاح یا اجرایی می‌کنند. این گروه همچنین تصمیماتی را که در سند بودجه NITRD به آنها اشاره نشده است و نیاز به تصمیم‌گیری‌های فوری و ضروری دارند و همچنین به صورت غیرمترقبه به وجود آمده‌اند، با ساختارهای گروه‌های اشاره‌شده تطبیق می‌دهند و برای آنها ردیف بودجه‌ای در نظر می‌گیرند. این ساختار هماهنگ‌سازانه دارای چهار حوزه‌ فعالیتی به شرح زیر است:

۱- تحقیق و توسعه داده‌های بزرگ
۲- سیستم‌های فیزیکی سایبری
۳- تحقیق و توسعه فناوری اطلاعات بهداشت و سلامت
۴- تحقیق و توسعه در حوزه‌ بسترهای بی‌سیم

(073-090)-E-Matn

در برنامه‌ NITRD کمیته‌ای اجرایی وجود دارد که با واحدهای مدیریتی و تخصصی بودجه کاخ سفید در ارتباط تنگاتنگ است. هدف این کمیته که زیرکمیته‌های مختلفی دارد تسریع در تصمیم‌گیری‌ها و اجرای مصوبات است و تلاش می‌کند با تمرکز بر حوزه‌های پردازش ابری، ماهیت‌های معنایی و چرایی وب، در‌های باز دولت روی انتقادات و پیشنهادات، فناوری‌های نوظهور، به اشتراک گذاری دانش و ایده‌ها و بهترین شیوه‌های حل مساله و انجام ماموریت، تصمیم‌های مهم و هماهنگی‌های لازم را فراهم آورد.
این کمیته‌ها در دو حوزه‌ تسریع‌بخشی به امور مدیریتی در تحقیق و توسعه و آموزش تکنولوژی و فناوری اطلاعات در بهداشت و تحقیقات و توسعه‌ سلامت‌محور نیز فعال هستند.
NITRD دارای اعضایی است که گروه‌های اشاره‌شده در آنها فعالیت می‌کنند. این اعضا به شرح زیر هستند:

  • AHRQ: آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت‌های سلامت
  • DARPA: آژانس پروژه‌های تحقیقات پیشرفته دفاعی
  • DHS: وزارت امنیت داخلی
  • DOE/NNSA: وزارت نیرو – سازمان ملی امنیت هسته‌ای
  • DOE/OE: وزارت نیرو – دفتر تحویل برق و انرژی قابلیت اطمینان
  • DOE/SC: وزارت نیرو – دفتر علوم
  • EPA: سازمان حفاظت محیط زیست
  • HHS/ONC: وزارت بهداشت و خدمات انسانی – دفتر هماهنگ‌کننده ملی فناوری اطلاعات سلامت
  • NARA: دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا
  • NASA: سازمان ملی هوانوردی و فضایی
  • NIH: موسسه ملی بهداشت
  • NIJ: موسسه ملی عدالت
  • NIST: موسسه ملی استاندارد و فناوری
  • NOAA: سازمان ملی اقیانوسی و جوی
  • NRO: سازمان شناسایی و اکتشافات ملی
  • NSA: آژانس امنیت ملی
  • NSF: بنیاد ملی علوم
  • OSD and DoD: سازمان دفاع ملی

گروهی ۱۳گانه NITRD در سازمان‌های عضو NITRD فعال هستند و بودجه‌ ایالات متحده به تفکیک فعالیت گروه‌ها در اعضا تقسیم‌بندی می‌شود.
در جدول روبه‌رو به نحوه‌ تخصیص بودجه در پروژه NITRD که به اطلاع رئیس‌جمهور ایالات متحده می‌رسد، اشاره شده است.
این برنامه‌ها و بودجه‌ها ابتدای هر سال در بیش از ۳۰۰ صفحه تهیه و به رئیس‌جمهور ایالات متحده جهت بررسی و ارسال به کنگره تحویل داده می‌شود. به عنوان مثال در ابتدای سال ۲۰۱۵ برنامه و بودجه سال ۲۰۱۶ برای رئیس‌جمهور ارسال می‌شود.
در کشورهای در حال توسعه و توسعه‌یافته اسناد بودجه‌ای برنامه‌های فناوری اطلاعات و زیرساخت تفاوت‌های ساختاری متفاوتی با یکدیگر دارند. ولی دولت ایالات متحده دارنده‌ یکی از باثبات، قوی و متمرکزترین برنامه و زیرساخت‌های فناوری اطلاعات است و برای حفظ این موقعیت هزینه‌ها و درآمدهای هنگفتی نصیب خود کرد است. دولت ایالات متحده سعی در هدایت ترافیک علوم و فناوری به سمت خود داشته و دولت‌هایی نیز مانند کره‌ جنوبی و ژاپن تسلیم این قدرت‌طلبی شده‌اند یا مثل چین برای محلی‌سازی خدمات خود تلاش می‌کنند.
کشور ما با توجه به حساسیت ویژه و نقش مهم منطقه‌ای خود می‌بایست از این خطر به درستی آگاه شود و سعی در محلی‌سازی خدمات خود کرده و آنها را صادر کند.
هدف و چشم‌اندازی متفاوت و در عین حال کامل در برنامه و بودجه‌ ایران نیز هر سال به وسیله دولت‌ها تهیه و تنظیم می‌شود و در اختیار مجلس قرار می‌گیرد. سیاست‌های کلی بر پایه‌ محورهای سه‌گانه‌ اقتصاد مقاومتی، پیشتازی در عرصه‌ علم و فناوری و تعالی و مقاوم‌سازی فرهنگی و با در نظر گرفتن واقعیت‌های موجود در صحنه‌ داخلی و خارجی تنظیم شده است تا با تحقق اهداف برنامه‌ ششم توسعه کشور، به ارائه‌ الگوی برآمده از تفکر اسلامی در زمینه‌ پیشرفت که به ‌کلی مستقل از نظام سرمایه‌داری جهانی است، کمک کند.
دستیابی به جایگاه اول علم و فناوری منطقه از تکالیف سند چشم‌انداز و کسب جایگاه برتـر منطقـه در توسعه دولت الکترونیکی در بستر شبکه ملی اطلاعات از تکالیف سیاست‌های کلی برنامـه ششـم به شمار می‌رود.
جدول بالا نمایی بسیار کلی از بودجه‌ فناوری اطلاعات در کشور است ولی همین ارقام از تفاوت‌های اساسی بودجه‌ای و ساختاری در بودجه‌ دو کشور است. البته اسناد فراوانی در بودجه‌ سالانه جمهوری اسلامی ارائه می‌شود که در اینجا فقط به کل بودجه‌ در نظر گرفته‌شده اشاره شده است.
هزینه‌های بسیار بالا و تصمیمات منسجمی که دولت ایالات متحده در حوزه فناوری اطلاعات می‌گیرد، نشان‌دهنده‌ آینده‌ای سلطه‌جویانه است که این دولت برای خود در عرصه محاسبات و حسابگری در نظر گرفته. علاقه افراد به خودکارسازی فرآیندهای محاسباتی که اکنون به یک نوع رقابت دولتی تبدیل شده، در تاریخ منجر به وقوع انقلابی جدید شد و سرعت نوآوری و توسعه را که در گذشته شاید یک قرن طول می‌کشید، به یک سال، یک ماه یا چند ساعت کاهش داد. این انقلاب در حال خلق جوامع مجازی موازی است که از دل میلیاردها محاسبه و محاسبه‌گری بیرون آمده و دولت‌ها به ویژه جمهوری اسلامی ایران نباید اجازه دهند در سیطره این محاسبات گرفتار شوند

منابع:

۱٫ Charles Babbage
2. Konrad Zuse
3. Tommy Flowers
4. Networking and Information Technology Research and Development Program
5. Program Component Areas
6. Cybersecurity and Information Assurance
7. High Confidence Software and Systems
8. High End Computing Infrastructure and Applications
9. High End Computing Research and Development
10. Human Computer Interaction and Information Management
11. Large Scale Networking
12. Social, Economic, and Workforce Implications of IT and IT Workforce Development
13. Software Design and Productivity
(073-090)-E-Matn